Veel architecten beschouwen hun werk niet als kunst. Een kunstenaar legt immers zijn wezen in zijn werk, terwijl de architect dit niet of in veel mindere mate doet. Architectuur is in die opvatting de esthetisering van de functionaliteit. Toch geeft menig architect aan zijn ontwerpen een persoonlijke signatuur. Zo bezien is architectuur wel degelijk beeldende kunst. Wellicht complexer dan andere kunstdisciplines, omdat er naast de persoonlijke ook een publieke waarde in wordt verwerkt.
Architect Han de Kluijver (1950) is sinds enige jaren tevens actief als glaskunstenaar. De keuze voor glas als expressiemiddel was niet toevallig. Glas is zowel in architectuur als beeldende kunst een belangrijke materie, met dit verschil dat het in de laatste veel vrijer kan worden toegepast en bewerkt tot uitzonderlijke, soms bizarre vormen.
In zijn glasobjecten kan De Kluijver ervaringen en gevoelens neerleggen, die in zijn architectonische werk nauwelijks een rol kunnen spelen. Bovendien is het scheppingsproces van glasobjecten veel directer en levert het sneller resultaat op. Voor de collecties glasobjecten die hij de afgelopen jaren vervaardigde, laat Han de Kluijver zich vooral inspireren door de gestroomlijnde verschijningsvormen van scheepsrompen.