Veel architecten beschouwen hun werk niet als kunst. Een
kunstenaar legt immers zijn wezen in zijn werk, terwijl
de architect dit niet of in veel mindere mate doet. Architectuur
is in die opvatting de esthetisering van de functionaliteit.
Toch geeft menig architect aan zijn ontwerpen een persoonlijke
signatuur. Zo bezien is architectuur wel degelijk beeldende
kunst. Wellicht complexer dan andere kunstdisciplines, omdat
er naast de persoonlijke ook een publieke waarde in wordt
verwerkt.
Architect Han de Kluijver (1950) is sinds enige jaren tevens
actief als glaskunstenaar. De keuze voor glas als expressiemiddel
was niet toevallig. Glas is zowel in architectuur als beeldende
kunst een belangrijke materie, met dit verschil dat het
in de laatste veel vrijer kan worden toegepast en bewerkt
tot uitzonderlijke, soms bizarre vormen.
In zijn glasobjecten kan De Kluijver ervaringen en gevoelens
neerleggen, die in zijn architectonische werk nauwelijks
een rol kunnen spelen. Bovendien is het scheppingsproces
van glasobjecten veel directer en levert het sneller resultaat
op. Voor de collecties glasobjecten die hij de afgelopen
jaren vervaardigde, laat Han de Kluijver zich vooral inspireren
door de gestroomlijnde verschijningsvormen van scheepsrompen.