Giovanni Tommasi Ferroni: schilderijen en tekeningen

Giovanni Tommasi Ferroni werd in 1969 in Rome geboren. Hij woont en werkt in een plaats tussen Rome en Pieve di Cammaiore (Lucca). Hij is op zeer jonge leeftijd begonnen met schilderen onder leiding van zijn vader Ricardo en zette zo een familietraditie voort die al vele generaties kunstenaars heeft opgeleverd. Ook tijdens zijn gymnasiumtijd en zijn studie letteren en wijsbegeerte aan de universiteit ‘La Sapienza’ te Rome heeft hij steeds geschilderd. Zijn eerste expositie in Italië was in 1989. In 1996 volgden tentoonstellingen in New York en Amsterdam.

Ferroni is een schilder in de klassieke betekenis van het woord. Zijn werk getuigt van grondige kennis van het ambacht, bewondering voor de kunst van de renaissance en gevoel voor monumentaliteit. Hij heeft geen behoefte aan ingewikkelde beschouwingen om zijn werk te verklaren en negeert de kritiek van hen die hem ervan beschuldigen ‘niet van deze tijd te zijn’. In het begin van zijn loopbaan heeft hij het daarmee moeilijk gehad. Maar het vakmanschap en de fantasie waarmee hij onderwerpen uit de mythologie en de historie verbeeldt, hebben hem de erkenning gebracht die hem toekomt. Vooral de beheersing van het ambacht frappeert in het werk van Ferroni. Hij logenstraft hiermee de woorden van zijn beroemde landgenoot Giorgio de Chirico die de moderne schilderkunst – pseudo-art, zoals hij die noemde – gebrek aan vakmanschap heeft verweten.

Gebouwen, gebeurtenissen en figuren uit de mythologie en de historie vormen het vertrekpunt bij de verbeelding van de kunstenaar. Soms geven historische plaatsen de schilder aanleiding tot een schilderij, zoals de oude kerk San Marco te Venetië waar – opmerkelijk element in een aantal schilderijen van de kunstenaar – een luxueuze moderne motorkruiser ligt aangemeerd. Deze tegenstrijdigheid in tijdsbeelden (anachronisme) is ook in andere schilderijen van Ferroni te vinden en geeft het werk een magisch-realistisch trekje.

Het verhalende karakter treedt in het werk van Ferroni sterk op de voorgrond. Toch is het een vergissing hem alleen als begaafd literair beeldend kunstenaar te typeren. Door het eerder genoemde anachronistisch gegeven in veel van zijn schilderijen wordt bij de kijker een gevoel van vervreemding gewekt. De kunstenaar neemt je mee op een reis door de tijd waarbij het contact met het heden niet verloren gaat. Tenslotte bewijst de aanwezigheid van bosgoden en cupido´s het niet te onderschatten gehalte aan erotiek in het werk.